در پایتوان انواع داده (Data Type) مختلف وجود دارد که شامل اعداد صحیح (Integers)، اعداد ممیز شناور (Floating Points)، رشته ها (Strings)، لیست ها (Lists)، دیکشنری ها (Dictionaries) و تاپل ها (Tuples) می شوند. توالی از کاراکترهای عددی، حروف کاراکترهای فضای خالی (Space و Tab) و کاراکترهای خاص یک رشته را ایجاد می کنند.

ایجاد متغیرهای نوع رشته

ایجاد رشته ها بسیار ساده است. رشته توالی از کاراکترها است که میان علامت های Single Quotes یا Double Quotes قرار می گیرند. متغیرهای string_variable1 و string_variable2 در قطعه کد ۱ از نوع رشته ها هستند.

پیدا کردن طول رشته

از تابع ()len می توان برای پیدا کردن طول (تعداد کاراکترهای) رشته ها را پیدا کرد.

 دسترسی به کاراکترهای درون رشته

هر کارکتر درون متغیر های رشته ای دارای یک اندیس (Index) است که از صفر شروع می شود. بنابراین اگر طول رشته برابر n باشد، اولین کاراکتر اندیس صفر و آخرین کاراکتر اندیس n-1 را می گیرد. برای دسترسی به هر یک از کاراکترهای درون رشته از طریق اندیس، باید عدد اندیس را درون براکت های باز و بسته به صورت زیر قرار دهید. به طور مثال با توجه به طول ۳۷ برای رشته string_variable1، برای دسترسی به اولین و اخرین عنصر (عنصر شماره ۱۵ که معادل اندیس صفر و ۳۶ است، باید از دستورهای زیر استفاده کرد.

 در صورتی که از اندیس ۳۷ (یعنی برابر با طول رشته) به جای اندیس استفاده کنید خطای زیر نشان داده می شود که بیانگر استفاده از اندیس خارج از محدوده است.

اسلایس بندی رشته

با اسلایس بندی (Slicing) می توان عناصر (Elements) درون یک رشته، لیست، دیکشنری و تاپل را استخراج (Extract) کرد. در اسلایس بندی استخراج کاراکترها از اندیس start شروع و تا قبل از stop تمام می شود. فرمت کلی اسلایس بندی در رشته ها به صورت زیر است :

[variable_name[start:stop:step

 مثال ۱ – کاراکترهای اول تا یازدهم رشته string_variable2 را چاپ کنید. برای این کار باید از روش اسلایس کردن رشته استفاده شود. کد زیر از کاراکتر اول تا یازدهم را چاپ می کند. به عبارتی از اولین عنصر (کاراکتر) تا آخرین را استخراج می کند.

مثال ۲ – از روش اسلایس بندی آخرین کاراکتر را نشان دهید.

برای بدست آوردن آخرین کاراکتر درون رشته باید طول رشته را منهی یک (یعنی n – 1) کرد که برابر با اندیس آخرین کاراکتر می باشد. اما می توان از اسلایس بندی به صورت قطعه کد ۴ آخرین کاراکتر درون رشته را پیدا کنید. بنابراین  آخرین کاراکتر دارای اندیس عدد ۱- است و یکی مانده به آخرین کارکتر عدد ۲- است و الی آخر…

قطعه کد ۶ روش دیگری برای بدست آوردن آخرین کاراکتر درون رشته است. تابع ()len عددی صحیح که برابر با طول رشته است را به عنوان خروجی بر می گرداند.

مثال ۳ – با استفاده از اسلایس بندی کل رشته را چاپ کنید. تمامی فرمت های زیر توسط اسلایس بندی کل رشته را چاپ می کند.

مثال ۴ – از سومین عنصر تا قبل از آخرین کاراکتر را چاپ کنید. ایندکس عنصر سوم برابر با ۲ است.

مثال ۵ – از سومین عنصر تا قبل از یکی مانده به آخرین عنصر را چاپ کنید.

عملگرهای مورد استفاده در رشته ها

 از عملگرهای  + , * برای رشته ها می توان استفاده کرد. عملگر + برای الحاق (اتصال) چند رشته به یکدیگر استفاده می شود و عملگر * برای تکرار رشته به تعداد معین استفاده می شود.

مثال ۶ – دو رشته “Hello Word” و “Welcome to Python Programming” را به یکدیگر الحاق کنید.

مثال ۷ – دو متغیر string_variable1 و string_variable2 را به یکدیگر الحاق کنید.

مثال ۸ – رشته “Hello World” و متغیر string_variable1 را سه بار تکرا کنید.

تبدیل اعداد صحیح و اعشاری به رشته

از تابع  ()str می توان برای تبدیل یک نوع غیر رشته (int یا float) به رشته استفاده کرد. فرض کنید یک متغیر به نام books=10 تعداد کتاب ها را نگه می دارد و می خواهید آنرا به متغیری به نام num_books که یک رشته را در خود نگه می دارد الحاق کنید.

 اجرای قطعه کد ۱۳ باعث بروز خطای زیر می شود :

برای رفع مشکل بالا باید از در اینجا باید از تابع ()str به صورت قطعه کد ۱۴ استفاده کرد :

عملگرهای بررسی عضویت در رشته ها

از عملگر in می توان برای بررسی کردن اینکه ایا یک کاراکتر یا رشته درون یک رشته دیگر وجود دارد یا نه استفاده کرد. مقدار بازگشتی True یا False است.

مثال ۹ – تعداد کاراکتر l و L در رشته HeLlo World چند تا است.

مثال ۱۰ – قطعه کد ۹ را به گونه ای باز نویسی کنید که تعداد کاراکتر l و L در رشته HeLlo World را توسط عملگر in شمارش کند.

مثال ۱۱ – تعداد حروف صدا دار در رشته string_variable1 پیدا کنید.