در این نوشته و پیش از آموزش ایجاد Data File ها می خواهیم تا اندازه ای در باره رویکردهای سامانه ذخیره سازی و نگهداری فایل ها در اوراکل گفتگو کنیم. این نوشته پیش گفتاری است بر رویکردهای Storage در اوراکل که بسیار فراتر از یک نوشته است. رویکردهای ذخیره سازی و نگهداری فایل ها را می توانیم به دو دسته محلی و راه دور دسته بندی کنیم. 

در رویکرد محلی فایل ها بر روی دیسک های همان سیستم عاملی هستند که اوراکل روی آن پیاده سازی و نصب شده است. البته شاید چندین دیسک محلی به سیستم عامل وصل شده باشند که هر کدام بخشی از فایل ها را نگهداری می کنند. در این گونه می توانید از GUI یا فرمان هایی مانند ls در یونیکس یا dir در ویندوز فایل ها را دیده و میان دایرکتوری ها پیمایش کنید. آنچه که شما برای خود در یادگیری اوراکل به کار می برید، به همین گونه است

در کنار سیستم فایل های ویژه هر سیستم عامل (مانند NTFS در ویندوز، btfs یا ext3,4 در لینوکس یا ZFS در سولاریس) بر روی دیسک های محلی، رویکرد دیگری به نام پارتیشن خام (Raw Partition) هست که در سیستم عامل لینوکس و یونیکس ها (مانند BSD ها و سولاریس) به نام Raw Device شناخته می شوند. Raw Device ها به ابزارهای بلاکی (Block Device) مانند هارد دیسک ها، برای انجام I/O متصل می شوند.

Raw Device ها در پیاده سازی RAC (یا Real Application Cluster) کاربرد دارند، جایی که دیسک ها و فایل های درون آن، باید میان Instance های متفاوت، به اشتراک گذاشته شوند. همچنین در کنار Raw Device ها می توانیم Oracle Cluster File System (یا OCFS) و ASM (یا Automatic Storage Management) را نیز به کار ببریم.

Raw Partion یا Raw Device ها در اوراکل ۱۲ به بالا دیگر پشتیبانی نمی شوند و آنها را تنها در اوراکل 11g به پایین می توانید به کار ببرید.

در رویکرد سیستم فایل ها راه دور از فن آوری هایی مانند SAN و بر روی بستر شبکه کمک گرفته می شود تا فایل های اوراکل را بیرون از محل نصب آن، نگهداری کنیم. SAN (یا Storage Area Network) نیز برای RAC بسیار مفید و کارآمد است به گونه ای که Instance های متفاوت درون کلاستر می توانند بر روی شبکه به فایل های پایگاه داده (Data File ها و Archive Log ها) دسترسی داشته باشند.

در کنار اینکه با داشتن فن آوری هایی مانند SAN می توانیم گنجایش بالایی فضای ذخیره سازی داشته باشیم که می توان از راه دور به سرور (یا سرورهای اوراکل در RAC) داد، سرپرستی Storage از دوش سرپرست اوراکل برداشته می شود. به هر روی، چه به شیوه محلی و یا به شیوه راه دور۷ اداره کردن فایل ها تا به اینجا بر روی دوش سیستم عامل است. اوراکل ویژگی بسیار جالب و کاربردی به نام ASM دارد که اداره کردن فایل های خودش را از سیستم عامل گرفته و خودش انجام می دهد.

Automatic Storage Management

ASM یک Volume Manager و یک سیستم فایل و یک راهکار برای اداره کردن همه فایل های اوراکل برای رویکردهای Single Instance و RAC است به گونه ای که اداره فایل ها از سیستم عامل گرفته و به خود اوراکل داده می شود. اگر شما n دیسک محلی یا راه دور به سرور اوراکل وصل باشند، بوسیله ASM می توانید آنها را به Volume هایی تبدیل کنید که این Volume ها جدا از پارتیشن های سیستم عامل هستند. به بیان دیگر این پارتیشن های مجازی ویژه اوراکل، در سیستم عامل ناشناخته خواهند بود.

اگر روی ویندوز، لینوکس یا هر سیستم عامل دیگری چند دیسک داشته باشید و هر کدام را به یک پارتیشن ویندوز (یا دایرکتوری لینوکس) دادع باشیم و پس از پر شدن یکی از آنها راهکاری ندارید جز آنکه یا دیسک تازه ای وصل کنید یا اینکه پارتیشن دیگر را کم کرده و آن را به پارتیشن پر شده بدهید که این کار همراه با از دست رفتن داده ها است.

اما در مفهوم Volume Manager همه دیسک های فیزیکی را دیسک های مجازی تبدیل کرده و سپس از این دیسک های مجازی، پارتیشن های مجازی ایجاد می کنید. هر زمان که گنجایش همه دیسک های فیزیکی آغازین پایان یابند، می توانید دیسک فیزیکی (محلی یا راه دور) تازه را به Volume افزوده تا گنجایش آن بالا رود. همچنین می توانید بیرون از دید سیستم عامل، بدون از دست رفتن داده های پارتیشن های مجازی، گنجایش پارتیشن را از روی دیسک فیزکی تازه و تبدیل شده به دیسک مجازی زیاد، یا می توانید بدون از میان رفتن داده، از یک پارتیشن مجازی گرفته و به دیگری بدهید.

Oracle Managed Files

ASM ویژگی Oracle Managed Files (یا OMF) برای اداره کردن فایل ها به کار می برد. OFM همه فایل ها را ایجاد، نگهداری، نامگذاری و اداره می کند. با ASM و OMF دیگر شما نیازی به درگیری برای نامگذاری فایل ها ندارید، زیرا خود OMF بوسیله پارامترهایی، هر کدام از فایل های اوراکل مانند Data File ها و Archive Log ها و پارامتر فایل های PFile و SPfile و Control File ها و هر فایل دیگری مانند پشتیبان ها که باید روی دیسک نگهداری شوند را نامگذاری می کند.

همچنین خود OMF می داند که با انجام یک دستور ویژه، کجا فایل را نگهداری و از کجا بخواند. شما در فرمان ایجاد یک فایل تنها باید نام پارتیشن ASM را به فرمان بگویید. بنابراین دو روش است، یکی تعیین مسیر فیزیکی و دیگری تعیین نام پارتیشن ASM است. توجه کنید که مهم نیست دیسک های فیزیکی ASM محلی یا راه دور هستند، مهم آن است که تمامی اداره سیستم فایل و فایل های آن بوسیله خود اوراکل و ناوابسته به سیستم عامل اداره می شود.