یکی دیگر از کارهایی که می توانیم با کتابخانه GD بر روی تصویرها انجام دهیم، نوشتن روی تصویر است که بدست تابع هایی به نام ()imagechar و ()imagecharup و ()imagestring و ()imagestringup انجام می شود. همه این چهار تابع، شش ورودی را دریافت می کنند. در زیر الگوی تابع های ()imagechar و ()imagestring را نشان داده ایم و به دنبال آن کاربرد هر کدام از این چهار تابع را نیز گفته ایم.

  • تابع ()imagechar: یک کاراکتر را افقی (Horizontally) بر روی تصویر می نویسد.
  • تابع ()imagecharup: یک کاراکتر را عمودی (Vertically) بر روی تصویر می نویسد.
  • تابع ()imagestring: یک رشته را افقی بر روی تصویر می نویسد. کد زیر الگوی این تابع را نشان می دهد.

  • تابع ()imagestringup: یک رشته را عمودی بر روی تصویر می نویسد.

تابع ()imageloadfont

آرگومان نخست هر چهار تابع متغیر resource به تصویری است که می خواهیم روی آن نوشته بگذاریم. دومین آرگومان شناسه ای (شماره) فونتی است که می خواهیم به نوشته بدهیم. این شماره می توانند یکی از شماره های ۱ تا ۵ باشد که به فونت های latin2 اشاره دارند یا می توانید تابعی به نام ()imageloadfont را فراخوانی کنید تا فونت ها دلخواه شما را برای به کار گیری بشناساند. کد زیر الگوی تابع ()imageloadfont را نشان می دهد که نام فونت شما را دریافت و سپس یک شماره برای شناسه آن برگشت می دهد. بنابراین آرگومان دوم چهار تابع بالا تنها شماره را دریافت می کند که می توانند پیش فرض های ۱ تا ۵ یا اینکه شناسه برگشت داده شده بدست تابع ()imageloadfont باشد.

در کد زیر می خواهیم خروجی بر روی مرورگر نمایش داده شود، پس باید تابع ()header رابا مقدار درست، فراخوانی کنیم. سپس یک تصویر 100x30 سیاه ساخته می شود. نیاز به دو رنگ داریم، یکی رنگ تازه برای تصویر 100x30 که شماره های RGB آن برابر با ۱۸۲ و ۱۵ و ۵۳ است که در متغیر bgColor$ نگهداری می شود. همچنین نیاز داریم رنگ فونت را نیز نشان دهیم، که در اینجا رنگ آبی رابرگزیده ایم که در متغیر textColor$ نگهداری می شود.  سپس تابع ()imagefilltoborder را فراخوانی کرده ایم که تصویر سیاه شده را با رنگ bgColor$ پر می کند.

در بَند (خط) ۱۲ از کد بالا می خواهیم رشته Hello World را نمایش دهیم. آرگومان نخست، متغیر image$ است که پیش از این رنگ bgColor$ به آن داده شده است. آرگومان دوم شماره ۵ است که به فونت اشاره دارد. گفتیم پنج شماره پیش فرض ۱ تا ۵ هستند که هر چه شماره فونت بزرگتر باشد، پس فونت ضخیم تر است. آرگومان های سوم و چهارم، به ترتیب مختصات آغاز نوشتن فونت را نشان می دهد و چون هر دو در بند ۱۲ برابر با 0 هستند، پس فونت از گوشه سمت چپ بالا آغاز به نوشته شدن می کند. آرگومان های پنجم هم به ترتیب برابر با رشته و رنگی است که می خواهیم به رشته بدهیم.