archive log کپی از یک عضو پر شده یک گروه online redo log است که بر روی دیسک ذخیره می شود. archive log شامل تمامی رکوردهای یک فایل redo log به همراه یک log sequence number منحصر به فرد برای آن عضو گروه است. برای نمونه اگر redo log به مالتی پلکس باشد و اگر گروه ۱ دارای دو عضو به نام های A_LOG1.log و B_LOG2.log باشد بنابراین فرایند ARCn یکی از این دو عضو گروه را بر روی دیسک آرشیو می کند. در هر زمان فرایند LGWR تنها بر روی یک گروه و اعضای همان گروه می نویسد به طوری که اعضای یک گروه قاعدتا بر روی دیسک های متفاوت (و با کنترلر های متفاوت ) لاگ ها را می نویسد.

با تنظیم مالتی پلکس، در صورتی که یکی از اعضای یک گروه نیز بر اثر خطای رسانه توسط فرایند LGWR قابل دسترسی و نوشتن نباشد به دلیل وجود چندین عضو برای گروه، همچنان پایگاه داده به فعالیت خود ادامه می دهد. به همین نحو با تنظیم مالتی پلکس، با از کار افتادن یک عضو، همچنان فرایند ARCn می تواند آن عضو از گروه و تمامی رکوردهای آنرا بر روی دیسک آرشیو کند.

برای آنکه فرایند ARCn بتواند پس از پر شدن یک ‌Redo Log و قبل از بازنویسی مجدد فرایند ‌LGWR بر روی آن، آنرا آرشیو کند، پایگاه داده با در حالت ARCHIVELOG باشد . در این حالت تا زمانی که فایل بر روی دیسک آرشیو نشده باشد، فرایند LGWR نمی تواند بر روی فایل مجدد لاگ های جدید را بنویسد.

اهداف Archive Redo Log ها عبارتند از :

۱ – استفاده ریکاوری کردن پایگاه داده به این دلیل که حاوی رکوردهای redo log هستند که این رکوردها اثرات تراکنش هایی نهایی شده ای را نشان می دهند که در زمانی در گذشته بر روی پایگاه داده و داده های آن تغییر ایجاد کرده اند.

۲ – بروز کردن Standby Database (این مبحث مربوط به مطالب Data Guard اوراکل است)

۳ – به دست آورن اطلاعاتی درباره تاریخچه پایگاه داده با استفاده از LogMiner

انتخاب میان حالت های NOARCHIVELOG و ARCHIVELOG

وقتی پایگاه داده در حالت NOARCHIVELOG باشد، بنابراین فایل های Redo Log بر روی دیسک آرشیو نخواهند شد. کنترل فایل پایگاه داده نشان می دهد که گروه پر شده نیاز برای آرشیو شدن بر روی دیسک ندارد. از این رو پس از آنکه گروه پر شده به دلیل log sswitch در وضعیت inactive قرار می گیرد، این گروه برای استفاده مجدد توسط فرایند LGWR قابل دسترسی است.

حالت NOARCHIVELOG یک پایگاه داده را از instance failure محافظت می کند ولی در مقابل media failure محافظت نخواهد کرد. در این حالت تنها تغییرات اخیری که توسط تراکنش ها برای انجام instance recovery در دسترس هستند.

اگر پایگاه داده در حالت NOARCHIVELOG باشد، تنها می توانیم پایگاه داده را تا نقطه ای به پشتیبان کامل از پایگاه داده بازیابی کنیم و نمی توان پایگاه داده را به تراکنش های پیشین بازیابی کرد، زیرا اطلاعات مربوط به اثر و تغییرات تراکنش های پیشین بر روی دیسک آرشیو نشده اند.

در حالت NOARCHIVELOG نمی توان از tablespace های آنلاین پشتیبان تهیه کرد بلکه تنها راه گرفتن یک پشتیبان کامل این است که پایگاه داده را close کنیم. اما وقتی پایگاه داده در حالت ARCHIVELOG باشد، بنابراین فایل های redo Log بر روی دیسک آرشیو خواهند شد. کنترل فایل پایگاه داده نشان می دهد که گروه پر شده تا زمانی که توسط فرایند ARCn بر روی دیسک نشده باشد، نمی تواند توسط فرایند LGWR مجددا استفاده شود. زمانی که log switch رخ دهد، گروه برای آرشیو شدن در دسترس خواهد بود.

زمانی که حالت ARCHIVELOG فعال باشد و گروه های پر شده بر روی دیسک آرشیو شوند، و با وجود پشتیبان های پایگاه داده و وجود online redo log ها برای تغییراتی که اخیرا اتفاق افتاده و وجود archive log ها برای تغییراتی که قبلا رخ داده و بر روی دیسک آرشیو شده اند، پایگاه داده اوراکل تضمین می دهد که می توان تمامی پایگاه داده های نهایی شده را ریکاوری کرد. همچنین در حالت دیتا گارد می توان به صورت مدام با لاگ های آرشیو شده را به پایگاه داده standby اعمال کرد.